Gerrit Jan Bosman (1919-2002)

Gerrit Jan werd geboren in Elburg 4-10-1919 in is overleden op 30 april 2002 in Zwolle in het ziekenhuis,  zijn vrouw Jennie is geboren op 17 maart 1924 in Oldebroek en is overleden op 17 januari 2005 in Zwolle ze zijn beide begraven op de begraafplaats Bovenheigraaf in Oldebroek

Mijn vader werd vlak voor de oorlog opgeroepen om in dienst te gaan hij heeft eerst in de buurt van Elburg gezeten o.a. in Hattem bij de Militaire Politie hij werd ingedeeld bij de paarden wat hij geweldig vond, helaas kreeg hij naar een paar maanden een ongeluk met het paard en kwam te vallen mijn vader heeft daarbij een knieschijf gebroken.

Na het herstel werd hij naar Den Haag gestuurd dat was aan het begin van de oorlog hij zat daar een paar dagen toen een groot gedeelte van de kazerne plat gebombardeerd door de Duitsers gelukkig niet het gedeelte waar hij zat dit was de Alexanderkazerne in Den Haag op 10 mei om 4 uur in de ochtend er kwamen ongeveer 60 Huzaren bij om het leven en vele gewonden. Ook meer dan 100 paarden van de Cavalerie werden gedood als gevolg van het bombardement. Vele paarden waren ernstig gewond geraakt en moesten worden afgemaakt door dierenartsen. Onderstaande foto werd nog gemaakt in Alexanderkazerne in Den Haag.

Na dit bombardement werd mijn vader naar het zuiden van het land gestuurd want de wetshandhaving ging gewoon door zoals controle op het smokkelen van goederen van België naar Nederland of van Nederland naar België dit was werk wat de Militaire politie moest doen ze moesten voornamelijk achter de botersmokkelaars aan die hadden een speciale smokkel route. Hieronder staan een paar foto’s’ van toen hij daar gelegerd was hij heeft in Bergeijk gezeten, en later moest hij nog naar Gennep voor de bewaking van de grens met Duitsland ook voornamelijk voor de smokkel.

In 1944 stapte mijn vader over van de Militaire Politie naar de Rijks Politie en zijn eerste standplaats werd Putten hij kwam daar terecht in mei van 1944 in oktober 1944 vond erin Putten een grote razzia plaats dit was op 4-10-1944 omdat er een paar dagen daarvoor een overval op een Duits konvooi was geweest dit was op 30-9-1944, mijn vader was de dag van de toen het antwoord van de Duitsers begon dit was 1 oktober 1944 vrij omdat hij op 4 oktober jarig was hij was op zijn fiets onderweg naar Oldebroek waar zijn vrouw woonde bij haar Vader en Moeder, hij was een maand eerder op 7 september getrouwd met mijn moeder. Maar onderweg nog vlak bij Putten kreeg hij een lekke band en moest terug naar Putten naar het Politiebureau. Daar aangekomen stond er gelijk een groep Duitse soldaten met hun eisen niemand wist eigenlijk wat er gebeurd was of wat er aan de hand was,

Het bleek dat er die nacht een paar Duits officieren waren overvallen bij de Oldenallerbrug tussen Putten en Nijkerk, wat er was gebeurd kunt op deze pagina lezen. De aanwezige politieagenten werden naar binnen het politiebureau in gestuurd de Duitsers moesten namen van de overval en als ze die niet kregen werden er politieagenten doodgeschoten, tevens werd er gezegd dat Putten plat gebrand zou worden, er zouden mensen opgepakt worden en worden weggevoerd dat werden er 659, hieronder de auto die werd gebruikt bij de overval op de Duitse officieren.

Na veel heen en weer gepraat werd er besloten dat de politie nodig was om de orde te bewaren. Mijn vader wist uit het politiebureau weg te komen en ging zijn huisbaas waar hij woonde om hem te waarschuwen wat er ging gebeuren en zo waren er nog diverse adressen waar hij heen moest om de waarschuwen wat er ging gebeuren helaas kon hij niet iedereen vertellen wat er ging gebeuren.

Bekendmaking van het vonnis in Putten.
Wat was er intussen in Putten gebeurd? Om 14.00 uur werden de vrouwen in de kerk verzameld hier werd hun het vonnis over Putten voorgelezen. Putten zou met de grond worden gelijk gemaakt. Slechts huizen van zieken, ouden van dagen, moeders met kleine kinderen, gemeentepersoneel, politie, NSB’ers en Duitsers zouden worden gespaard. Om 16.00 uur moest het hele dorp ontruimd zijn.

Dit is het trieste resultaat van de actie van de Duitsers Totaal aantal weggevoerde mannen 659, Vrijgelaten in Amersfoort 58, Weggevoerd naar Neuengamme 601, Onderweg uit de trein gesprongen 13, Gearriveerd in Neuengamme 588, Na de bevrijding in Putten teruggekeerd 48, In Duitse concentratiekampen omgekomen 540, Tijdens de razzia doodgeschoten 7, Kort na terugkeer overleden 5, Totaal aantal slachtoffers 552

Mijn vader heeft nooit echt gepraat over deze periode veel hebben wij van horen vertellen van andere mensen uit Putten zo ook van mensen bij ons uit de straat bij deze mensen waren er vijf familieleden weggevoerd toen de deportatie begon van de mannen uit Putten. Mijn vader heeft ooit een keer mee gewerkt aan een werkstuk wat onze dochter moest maken voor school en dat ging over de razzia in Putten maar daar werd ook niet alles verteld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *