Home » Roelof Bosman » Aart Bosman » Aart Bosman

 Aart Bosman (1914-2006)

 

104 jaar geleden is Aart Bosman (1914-2006) geboren op 6 mei 1914 (woensdag) in Elburg en is overleden op 18 september 2006 (maandag) in Elburg, leeftijd bij overlijden: 92 jaar oud
 
Ome Aart had een transportbedrijfje van, van Gend & Loos in Elburg aan de haven, hij is nooit getrouwd geweest.
 
Ome Aart had als grote liefde de voetbalclub Beide verenigingen waren in die tijd lid van de Nederlandse Christelijke Voetbalbond. Vooral in de eerste jaren was er een behoorlijke rivaliteit tussen Quick en Elburger Boys. Dat leidde nog wel eens tot aanvaringen. Later zagen de besturen en leden van beide verengingen echter wel in dat in een klein plaatsje als Elburg geen plaats was voor twee voetbalclubs. Ruim een maand voordat Nederland officieel werd bevrijd vond in een bovenzaal van café R. Timmermans (waar nu Eethuis ‘De Vischpoort’ is gevestigd) de nogal tumultueuze oprichtingsvergadering plaats.
 
Het ‘nieuwe’ ESC De naam Elburger Sport Club werd bedacht door de heer Jac. Hulsman. Verder waren in die tijd namen van Piet Kruithof en Aart Bosman onlosmakelijk met ESC verbonden. Hun inzet, zakelijke inzicht en clubliefde waren van grote betekenis voor de vereniging. Het ‘nieuwe’ ESC werd ingedeeld in de zaterdagmiddag competitie van de Afdeling Zwolle, waarin het zo’n vijf jaar uitkwam. In 1950 promoveerde de club naar de ‘grote KNVB’.Lange tijd hadden de blauw-witten hun domicilie in de buurt van de haven (waar nu het gebouw van de Betere Woning is gevestigd). Het kon er destijds met name in wedstrijden tegen de grote rivaal uit die andere vissersplaats (Urk) op z’n zachtst gezegd behoorlijk pittig aan toe gaan. De legendarische uitspraak ‘Voetbal is oorlog’, die jaren later zou volgen van Rinus Michels, deed zich eigenlijk toen al gelden. Ik weet nog dat Ome Aart vertelde dat de ene club bij de Vischpoort zat en de andere aan de overkant bij het 't Olde Regthuys en elkaar dan aan het uitdagen waren op de Vischmarkt en dat liep meestaal uit op ruzie
 

De accommodatie waarover men in die jaren beschikte kan men zich in de huidige tijd nog maar nauwelijks voorstellen: twee kleine kleedkamertjes (met voor de spelers een betonnen wasbak met uitsluitend koud water), een scheidsrechterkamertje, wat ruimte voor het materiaal, een loketje voor de verkoop van versnaperingen en een verplichte plee, wat neerkwam op een houten geval met daarin een emmer geplaatst. Voordat de bouw van de eerste kleedkamers een feit was, moesten de bezoekers zich meestal omkleden in de bus of in het (club) café van Koen de Vries (wat in 1954 werd overgenomen door de familie Dijkman).

Hier zat het bedrijf van Ome Aart aan de haven naast hem Cafe Dijkman